¿Por que ler?

Esta vez a recomendación non vén dun docente, senón dun escolar: Sebastián, un alumno do IES "Nosa Señora dos Ollos Grandes" de Lugo. A ver se vos gusta.

A historia dos bonobos con lentes

Hai máis de trinta anos Adela Turín comezou a publicar en Italia unha coleción " Á favor das nenas", converténdose nunha coleción de referencia para a coeducación e a igualdade. Despois de tanto tempo estes libros siguen sendo necesarios.

Este libro faise imprescindible, porque coeducando se cadra non teremos que lembrar máis a data do 25 de novembro.

Burla ao voluntariado

Fai once anos tivo lugar na Costa da Morte a maior catástrofe ecolóxica de todos os tempos. O naufraxio do petroleiro "PRESTIGE", despois de que os políticos de turno evidenciasen a súa incompetencia. Un atentado contra o medio de vida de tantos galegos e galegas. As nosas praias tinguíronse de negro, o negro do chapapote. Toda Galiza estaba de loito. A cidadanía respondeu de todos os xeitos posibles: manifestacións, cadeas humanas, voluntarios e voluntarias para deixar a nosa costa relucente. Ninguén puido calar os berros, ninguén foi quen de quitar as pancartas dos centros educativos a pesar da súa prohibición, ninguén puido evitar a enorme cadea humana que quixo ser testemuña do desastre e que esixía xustiza. Alí tamén estivemos nós.

A xustiza pronunciouse hai poucos días. Quen viviu e loitou contra aquela catástrofe non sae do asombro ante o veredicto. Semella unha burla para o voluntariado, a xente que dun xeito altruista move o mundo. Véñenme á mente as palabras que Curros lle fixo dicir ao mesmo Deus: "Se iste é o mundo que eu fixen, que o demo me leve".
 Dende a nosa biblioteca temos a obriga de facer xustiza. Poñemos de actualidade algúns títulos para que coñezades a verdade:
A praia da esperanza.
H2oil
Marea negra.
No país de nunca máis.
¡Nunca máis! A ollada da infancia.
Nunca máis. A voz da cidadanía.
Parando a marea negra.
Prestige. Tal como foi, tal como fomos.

Tastarabás

Aquí vos presento un libro ben fermoso que podedes disfrutar na nosa biblioteca. Trátase de Tastarabás, a enciclopedia de brinquedos tradicionais e uso lúdico da natureza,  de Antón Cortizas. Di o propio autor "A natureza é como un gran comercio ou xoguetería".  Con esta gran obra os máis novos poden aprender a facer eles mesmos os seus xoguetes. Os menos novos lembrar anacos felices da nosa infancia donde, cunha simple navalla, dabamos vida aos máis engaiolantes enredos.

Donde aprenden a volar las gaviotas

Hoxe propoñémosvos un libro que lemos no primeiro trimestre do club de lectura: "Donde aprenden a volar las gaviotas". Parécenos un libro moi interesante en canto aos temas que trata, sobre cuxa reflexión tenta transmitir uns valores: dereitos humanos, a paz, o amor, a amistade, respecto e coidado do medio ambiente, o alzheimer...Nós ímolo aproveitar como referencia para todas as conmemoracións.

El hombre que plantaba árboles

No día mundial do medio ambiente, dende a nosa biblioteca recomendamos un precioso libro que desde que se publicou, aló polo ano 1953, foi motivo de inspiración para programas de reforestación por todo o mundo. Quedémonos con estas referencias do prólogo e do epílogo da última edición.

"Elzéard Bouffier jamás existió, pero lo estamos esperando antes de que sea demasiado tarde para el mundo" (José Saramago)

"El bosque puede sanar el cambio climático, el avance de los desiertos, la erosión, la escasez de agua y combustible así como la creciente fealdad del paisaje" (Joaquín Araujo)

A miña planta de laranxa lima

Estreamos hoxe esta sección de recomendacións cunha novela case autobiográfica de José Mauro de Vasconcelos que vimos de ler no club de lectura. O libro titúlase "A miña planta de laranxa lima". Recomendamos a versión en galego por estar máis próxima ao portugués, idioma no que foi escrito o libro. Na biblioteca tamén o temos en castelán.  É unha conmovedora historia de desamparo, de soidade, de renuncia, de amizade. Moi triste pero tan tenra que move a chorar. É un deses libros que hai que ler algún día, independentemente da idade que se teña. Propúxenllelo no club de lectura e déronme a entender que non lles ía ese tipo de cousas. Como insistín, aceptaron e agora tamén eles transmiten a mesma recomendación.